8 τῇ γὰρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διὰ τῆς πίστεως· καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, 9 οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται. 10 αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεὸς ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν. Εφεσίους β’ 8-10

Πολλοί εσμέν οι λέγοντες , ολίγοι δε οι ποιούντες . αλλ’ούν τον λόγον του Θεού ουδείς ώφειλε νοθεύειν διά την ιδίαν αμέλειαν , αλλ’ ομολογείν μεν την εαυτού ασθένειαν , μη αποκρύπτειν δε την του Θεού αλήθειαν , ίνα μή υπόδικοι γενώμεθα , μετά της των εντολών παραβάσεως , και της του λόγου του Θεού παρεξηγήσεως …

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής p.g.90,1069.360


Σύντομος κατήχησις περὶ τοῦ Σωτήρος καὶ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ-Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Βαρλαάμ καὶ Ἰωάσαφ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ


Σύντομος κατήχησις περὶ τοῦ Σωτήρος καὶ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ




 Κύριε Ιησού Χριστέ Υϊέ του Θεού του Ζώντος ελέησε με τον αμαρτωλό και φώτησον το σκότος της καρδίας μου , 
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Βαρλαάμ καὶ Ἰωάσαφ
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Εἰ τὸν ἐμὸν βούλει ∆εσπότην μαθεῖν,
 ὁ Κύριός ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός,
 ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ,
 ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης,
 ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων,
 ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν,
 φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον,
 ὁ σὺν Πατρὶ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι δοξαζόμενος.

Οὐκ εἰμὶ γὰρ ἐγὼ τῶν τοὺς πολλοὺς τούτους καὶ ἀτάκτους ἀναγορευόντων θεούς, καὶ τὰ ἄψυχα ταῦτα καὶ κωφὰ σεβομένων εἴδωλα·
 ἀλλ' ἕνα Θεὸν γινώσκω καὶ ὁμολογῶ ἐν τρισὶν ὑποστάσεσι δοξαζόμενον,
 Πατρί, φημί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι,
 ἐν μιᾷ δὲ φύσει καὶ οὐσίᾳ,
 ἐν μιᾷ δόξῃ καὶ βασιλείᾳ μὴ μεριζομένῃ.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΙΣΗΛΘΕ ΚΑΙ ΑΛΩΣΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΩΝ!

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΙΣΗΛΘΕ ΚΑΙ  ΑΛΩΣΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΩΝ!


Του Μεγάλου Ἀθανασίου:
Σύμφωνα μέ τήν ἀποστολική πίστι, τήν ὁποίαν μᾶς παρέδωσαν οἱ Πατέρες, εἶναι αὐτά πού καί ἐγώ σᾶς παρέδωσα. Δέν ἐπενόησα τίποτε ἔξω ἀπό αὐτά, ἀλλά αὐτά πού ἔμαθα αὐτά καί ἐγώ ἐχάραξα.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία κατέχει ἀκέραιη τήν πρώτη παράδοσι (ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ! ΜΕ ΠΟΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ Ή ΕΣΤΩ ΤΟΠΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΗΝΕΡΟΛΟΓΙΟ???) καί διδασκαλία καί πίστι τῆς μιᾶς καθολικῆς Ἐκκλησίας πού ὁ Κύριος ἔδωσε, οἱ Ἀπόστολοι ἐκήρυξαν καί οἱ Πατέρες ἐφύλαξαν. Μέσα σ΄ αὐτήν θεμελιώθηκε ἡ Ἐκκλησία, καί ὅποιος ἀποκόπτεται ἀπό αὐτήν, οὔτε θά ἦτο οὔτε θά ἐλέγετο Χριστιανός.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ! Αλέξανδρου Καλόμοιρου -Οι έξι αυγές Εκδόσεις Ζέφυρος κεφ. β' Η γένεση της Εκκλησίας


ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ! Αλέξανδρου Καλόμοιρου -Οι έξι αυγές
Εκδόσεις Ζέφυρος κεφ. β' Η γένεση της Εκκλησίας



Η γένεση της Εκκλησίας

          Συνηθισμένο, αλλά, βασικό σφάλμα των σημερινών χριστιανών είναι ότι νομίζουν πώς η εκκλησία του Χριστού ήταν ανύπαρκτη πρό Χριστού. Αφού η Χάρις και η Αλήθεια, λέγουν, ήλθε διά Ιησού Χριστού (Ιω. α΄ 17), άρα ήταν ανύπαρκτη πρό αυτού.
          Εν τούτοις, θεμέλιο της πίστεώς μας είναι ότι το Θεό τον γνωρίσαμε μόνον επειδή σαρκώθηκε ο Υιός και Λόγος Του. Δεν υπήρξε ποτέ καμία άλλη δυνατότητα γνωριμίας με το Θεό. Τόσο στην Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη, οι άνθρωποι γνώρισαν το ίδιο Θείο Πρόσωπο, το Θεό Λόγο σαρκωθέντα, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.

Ο Χ Ρ Ι Σ Τ Ι Α Ν Ι ΣΜΟΣ Δ Ε Ν Δ Ι Ω Ξ Ε Τ Η Ν Α Ρ Χ Α Ι Α Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η Κ Λ Η Ρ Ο Ν ΟΜΙ Α Α Λ Λ Α Τ Η Ν Δ Ι Ε Σ Ω Σ Ε Κ Α Ι Τ Η Ν Ε Ξ Ε Λ Ι Ξ Ε !

Ο  Χ Ρ Ι Σ Τ Ι Α Ν Ι ΣΜΟΣ   Δ Ε Ν    Δ Ι Ω Ξ Ε   Τ Η Ν
Α Ρ Χ Α Ι Α    Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η     Κ Λ Η Ρ Ο Ν ΟΜΙ Α
Α Λ Λ Α Τ Η Ν   Δ Ι Ε Σ Ω Σ Ε   Κ Α Ι    Τ Η Ν
Ε Ξ Ε Λ Ι Ξ Ε !






ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ...: ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ  ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ  ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ  ΤΟΝ  ΜΕΣΣΙΑΝ ΤΟΥΣ

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΟΝ ΜΕΣΣΙΑΝ ΤΟΥΣ




ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ  ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ  ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ  ΤΟΝ  ΜΕΣΣΙΑΝ ΤΟΥΣ





ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ: ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Απόδοση στην ομιλουμένη: Δημήτριος Αθανασόπουλος, θεολόγος. Εκδόσεις: Νεκτ. Πανα...

ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ


ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ




Απόδοση στην ομιλουμένη: Δημήτριος Αθανασόπουλος, θεολόγος.
Εκδόσεις: Νεκτ. Παναγόπουλος.
ΛΟΓΟΣ Α'  


Η νηστεία είναι πρόσταγμα προφητικό.


1. «Να σαλπίσετε, λέγει, κατά την πρώτη ημέρα του μήνα με την σάλπιγγα, καθώς και κατά την επίσημη ημέρα της μεγάλης εορτής σας» (Ψαλμ. 80, 4).
  Αυτό είναι πρόσταγμα προφητικό. Για μας δε από την σάλπιγγα πιο μεγαλόφωνο και από κάθε όργανο μουσικό πιο επίσημο, την αναμενόμενη εορτή των εορτών υποδηλώνουν τα αναγνώσματα (Ησ.58, 4· 6). Διότι εγνωρίσαμε την χάρη των νηστειών από τον Ησαΐα, που απέρριψε μεν τον ιουδαϊκό τρόπο της νηστείας, την δε αληθινή νηστεία σε μας έδειξε. «Να μη νηστεύετε χάριν διαμάχης και έριδος», «αλλά να καταργήσεις κάθε σύνδεσμο αδικίας» (Ησ. 63, 6). Και ο Κύριος λέγει· «να μη γίνεσθε σκυθρωποί, αλλά να νίψεις το πρόσωπό σου, και να αλείψεις το κεφάλι σου» (Ματθ. 6, 16-17). Ας συμπεριφερθούμε λοιπόν, όπως εδιδαχθήκαμε, να μη φαινόμαστε σκυθρωποί για τις ημέρες που έρχονται, αλλά με φαιδρό πρόσωπο προς αυτές, όπως πρέπει στους αγίους, να συμπεριφερόμαστε. Κανείς άκαρδος δεν στεφανώνεται, κανείς κατηφής δεν στήνει τρόπαιο. Να μη σκυθρωπάσεις ενώ δέχεσαι περιποιήσεις. Είναι άτοπο να μη χαιρόμαστε για την υγεία της ψυχής, αλλά να λυπόμαστε με την αλλαγή των τροφών και να φαινόμαστε ότι χαριζόμαστε στην ηδονή της σάρκας, παρά στην επιμέλεια της ψυχής. Διότι ο μεν κορεσμός σταματά την ευχαρίστηση στην κοιλιά, η δε νηστεία ανεβάζει το κέρδος στην ψυχή. Να χαίρεσαι διότι σου έχει δοθεί από τον ιατρό φάρμακο που καταστρέφει την αμαρτία. Διότι όπως ακριβώς στα έντερα των παιδιών τα αναζωογονούμενα σκουλήκια εξαφανίζονται με κάποια δραστικά φάρμακα, έτσι και την αμαρτία, πού βρίσκεται στο βάθος της ψυχής, την σκοτώνει η νηστεία που εισχωρεί στην ψυχή, η οποία νηστεία είναι πράγματι αξία του ονόματός της.  

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ο Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατρ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ο Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατρ...: Ο Μητρ.  Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο : Μετά ταῦτα, ἐρωτοῦμεν Ὑμᾶς, Παναγιώτατε Δέσποτα: Πῶς χρησιμοποιε...

Ο Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο :


Ο Μητρ.  Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο :
Μετά ταῦτα, ἐρωτοῦμεν Ὑμᾶς, Παναγιώτατε Δέσποτα: Πῶς χρησιμοποιεῖτε τόν ὅρο «ἀδελφές ἐκκλησίες», ὅταν αὐτός εἶναι ἁγιοπατερικῶς ἀμάρτυρος καί μάλιστα πανορθοδόξως ἔχει ἀπορριφθεῖ καί ἀκυρωθεῖ; Διατί κάνετε ἐπιλεκτική χρήση τῶν πανορθοδόξων ἀποφάσεων;
Πλέον συγκεκριμένως, ἐρωτοῦμεν εὐλόγως: Κατά τήν Θεοτίμητον Παναγιότητα Ὑμῶν, πόσες Ἐκκλησίες ὑπάρχουν; Μία ἤ πολλές; Ὁ Χριστός ἵδρυσε Μία ἤ πολλές ἐκκλησίες; Ὁ Χριστός δέν ἵδρυσε μόνο τήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ὅπως ὁμολογοῦμε ἅπαντες οἱ Ὀρθόδοξοι στό Σύμβολο τῆς Πίστεως Νικαίας-Κων/λεως; Ἀφοῦ, λοιπόν, συμφώνως πρός τούς Ὑμέτερους Λόγους ὑπάρχουν πολλές ἐκκλησίες καί ὅλοι οἱ αἱρετικοί ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία, τότε ὑπάρχουν καί πολλοί Κύριοι, πολλές πίστεις, πολλά βαπτίσματα. Ὅμως, ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος, τό στόμα τοῦ Χριστοῦ, λέει ὅτι ὑπάρχει«εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα». Στόν ὀρθόδοξο χῶρο κάνουμε λόγο γιά Ὀρθοδοξία (ὀρθή δόξα περί Θεοῦ) καί γιά αἵρεση, πλάνη (πλανεμένη, ἐσφαλμένη, διαστρεβλωμένη δόξα περί Θεοῦ). Ἀπό πότε, ὅμως, οἱ αἱρέσεις καί οἱ αἱρετικοί ἀποτελοῦν ἐκκλησίες;
Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΙΟ ΤΗΣ:
ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΤΑ ΠΕΙΡΕΩΣ ,ΣΑΣ ΕΡΩΤΟΥΜΕ : ΜΟΝΟ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΥΡΗΤΕΙ ΑΙΡΕΣΗ? ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ? ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΣΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ? ΤΩΡΑ ΕΓΙΝΕ ? ΚΑΙ ΣΑΝ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΩΣ ΣΑΣ ΜΕΤΕΔΩΣΕ ΙΕΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ?? Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1924 , ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ? Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1948 ,ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΑΣΤΑΝΤΕΣ ΙΔΡΥΣΑΝ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ? 
ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΡΑΤΕ ΤΗΝ ΙΕΡΩΣΥΝΗ? ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ , ΑΛΛΑ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ! (ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ)
ΕΙΧΕ ΔΙΚΑΙΟ Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΡΕΣΘΕΝΗΣ+ ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΟ ΣΤΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΗΣΜΟΥ -ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ , ΚΑΙ ΧΑΡΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ !
ΔΙΑΥΤΟ , ΟΙ ΣΥΝΧΡΟΝΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ , ΦΡΙΤΟΥΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ , ΔΙΑΥΤΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ 80 ΕΤΩΝ ΜΕ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΚΤΩΛΟ ΧΡΗΜΑΤΩΝ , ΒΡΙΚΑΝ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ , ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΣΧΙΖΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΕΚΜΗΔΕΝΗΣΟΥΝ , ΑΛΛΑ ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ , ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΑΝΑΝ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΩΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ , ΑΣΧΕΤΩΣ ΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΕ ΑΠΟ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΜΕΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ!

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Μάς αποκαλούν χλευαστικώς δεκατριμερίτας ,ζηλωτές,...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Μάς αποκαλούν χλευαστικώς δεκατριμερίτας ,ζηλωτές,...: Μάς αποκαλούν χλευαστικώς δεκατριμερίτας ,ζηλωτές, οπισθοδρομικούς.......... οι ίδιοι όμως γράφουν γιά την αίρεση του οικουμενισμού ...

Μάς αποκαλούν χλευαστικώς δεκατριμερίτας ,ζηλωτές, οπισθοδρομικούς..........



Μάς αποκαλούν χλευαστικώς δεκατριμερίτας ,ζηλωτές, οπισθοδρομικούς..........

οι ίδιοι όμως γράφουν γιά την αίρεση του οικουμενισμού ,και ομολογούν την αλήθεια , χωρίς όμως να την ακολουθούν ,διότι έχουν την γνώση της αλήθειας αλλά στερούνται της δύναμης αυτής λόγω της  έλλειψης της ευσέβιας και του αγωνιστικού θυσιαστικού φρονήματος των αγίων της ορθοδόξου εκκλησίας !


Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Η στάση του Αγίου Αντωνίου έναντι των αιρετικών, πρότυπο μίμησης για όλους σήμερα.
 ...Αυτό που επιθυμούμε τώρα να κάνουμε εδώ είναι να παρουσιάσουμε πως αντιμετώπισε ο Άγιος Αντώνιος την αίρεση του Αρείου, η οποία απειλούσε εσωτερικά την Εκκλησία, έχουσα την υποστήριξη αυτοκρατόρων, ηγεμόνων, πατριαρχών και επισκόπων, όπως συμβαίνει και σήμερα με τις παναιρέσεις του Παπισμού και του Οικουμενισμού, που είναι πολύ πιο επικίνδυνες, γιατί αναιρούν το σύνολο των δογμάτων της πίστεως και μεταβάλουν την θεϊκή διδασκαλία του Ευαγγελίου σε συνήθη ανθρώπινη διδασκαλία, αποσύρουν τον Θεάνθρωπο Χριστό, τους Αγίους και τους Πατέρας, και εγκαθιστούν τον αλάθητο πάπα της Ρώμης και την πανσπερμία των αιρέσεων του Παγκοσμίου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών. Η παρουσίαση αυτή είναι πολύ διδακτική και για όσους καμώνονται πως δεν βλέπουν τον κίνδυνο, για "σοβαρούς" πνευματικούς που παρασύρουν ή φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση τα πνευματικά τους παιδιά, που βλέπουν καλύτερα με τα μάτια των Αγίων και αρχίζουν να αμφιβάλλουν για την αξιοπιστία της πνευματικής καθοδήγησης. Και ασφαλώς οι Άγιοι είναι πιο αξιόπιστοι από τους οποιουσδήποτε Γέροντες και πνευματικούς,(σ.ορθ.πιστ. παίσιος ,εφραίμ, πορφύριος, μητρ.πηραιώς ,κ.π.άλλοι) όταν δεν οργίζονται για την αίρεση και δεν αγωνίζονται να την φανερώσουν και να την αποδιώξουν. ....
Η Πατριαρχική Εγκύκλιος του 1920, υπ΄ ουδεμιάς επί μέρους Ορθοδόξου Εκκλησίας απεκηρύχθη μέχρι σήμερον!!!
Η Πατριαρχική Εγκύκλιος του 1920, θεωρείται βλάσφημος, δεδομένου ότι, βασιζομένη επί της κακοδόξου «θεωρίας των κλάδων», της αποτελούσης το σύμβολον της αιρετικής πανσπερμίας του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), αρνείται ότι η Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική του Χριστού Εκκλησία, κατ΄ αντίθεσιν του ενάτου άρθρου του Συμβόλου της Πίστεως περί μιας Εκκλησίας. Επιπροσθέτως, αναιρεί και αυτό τούτο το θετικόν περιεχόμενον της εν τη Εκκλησία υπερφυσικής Αποκαλύψεως. Διότι, εάν δεν υπάρχει σταθερά και ωρισμένη Εκκλησία, της Αποκαλύψεως ανεπισφαλής φορεύς, αλλά πάσαι αι χριστιανικαί Εκκλησίαι αποτελούσι μέρη ισοδύναμα και ισόκυρα της Εκκλησίας, είναι φανερόν ότι η μεν Αποκάλυψις ουδέν σταθερόν και παραμόνιμον έχει να αποκαλύψη, αλλά ποικίλον τι και κατά τας δόξας και προϋποθέσεις των προσώπων εξαλλάσσον, ουδέν δε απομένει κριτήριον, δι΄ ου να δυνηθή τις εκ της ποικίλης και αντιφατικής εκδοχής των χριστιανικών αληθειών άμα μεν να διακρίνη την αληθή διδασκαλίαν του Κυρίου, άμα δε να πορισθή πεποίθησιν ασφαλή περί της αξιοπιστίας και αληθείας ων πιστεύει. Παρά ταύτα, καίτοι η Εγκύκλιος αύτη εκοινωποιήθη «προς τας απανταχού Εκκλησίας του Χριστού», δηλαδή Ορθοδόξους τοιαύτας και ετεροδόξους, , ως έδει αύται καθηκόντως να πράξωσι. Τούτο πάντως δηλοί δι΄ αυτάς ταυτότητα πίστεως προς το κακόδοξον κείμενον αυτής. Κατόπιν τούτου, αι επί μέρους Ορθόδοξοι Εκκλησίαι εγένοντο κύριοι συνεργοί και αίτιοι των μετά ταύτα επακολουθησασών κακοδόξων πράξεων, διότι η στάσις των αύτη κατάστησεν αυτάς υπευθύνους και υπολόγους έναντι της καθ΄ όλου Εκκλησίας δια το σημερινόν κατάντημα της οικουμενιστικής αιρέσεως, όπερ θεώνται απαθώς και εν τω οποίω κείνται θεωρία τε και πράξει.


Ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου, προώθησε τά σχέδια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ


8) Ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου, προώθησε τά σχέδια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί αὐτό φαίνεται καθαρά σήμερα ὅπου οἱ μεγάλοι τῆς λεγομένης νόμῳ κρατούσης ἐκκλησίας, πατριάρχες, ἀρχιεπίσκοποι κλπ. (ὅπως ὁ Χριστόδουλος τότε καί ὁ Βαρθολομαῖος τότε καί τώρα) συμπροσεύχονται μέ τούς ἀμετανόητους αἱρετικούς, τόν πάπα, τούς ἀγγλικανούς κ.ἄ. καί ἀναγνωρίζουν σ᾿ αὐτούς χάρη καί μυστήρια, ἐνῶ τά ἀμφισβητοῦν στούς ἀκραιφνεῖς ὀρθοδόξους τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου!

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ἐμεῖς οἱ«Παλαιοημερολογίτες» δέν εἴμαστε καλύτερο...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ἐμεῖς οἱ«Παλαιοημερολογίτες» δέν εἴμαστε καλύτερο...: Ἐμεῖς οἱ «Παλαιοημερολογίτες» δέν εἴμαστε καλύτεροι ἀπό τούς ἄλλους ἀνθρώπους. Ὁ διάβολος μᾶς πολεμεῖ μέ τά ἴδια πάθη, τούς ἴδιους πειρασ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚ...: ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΩΝ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ   ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΙΑΝΙΝΩΦ (1807-1867) Αξιοδάκρ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ...: Η ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Κυρίλου Ιεροσολύμων ΒΕΠΕΣ, 39  Οι ποιμένες θα παρουσιάζουν επί των προβάτων αμ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ...: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1924 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ Η πτώση της εκκλησίας της ελλάδος από την ορθόδοξο πίστη !σύμφωνα με...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ: Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ Οἱ σύγχρονοι Αἱρετικοί Νεοεικονομάχοι πολεμοῦν δολίως τήν εἰκονογράφησιν τοῦ ΘΕΟΥ ΠΑΤΡΟΣ μέ τή...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΤΟΥΣ 1974 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΤΟΥΣ 1974 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ...: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ  ΕΤΟΥΣ 1974 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΔΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΟΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΣ ΣΑΤΑΝΟΚΙΝΗΤ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Καί του...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Καί του...: Ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Καί του Αγίου  Γρηγορίου του Παλαμά περί του ισλάμ αποσπάσματα:   Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὁ ε...

Ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Καί του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά περί του ισλάμ


Ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Καί του Αγίου  Γρηγορίου του Παλαμά
περί του ισλάμ
αποσπάσματα: 


Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὁ εἰκονόφιλος πατὴρ, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς, μᾶς δίνει τὴν γνώμη του γιὰ τὸ Ἰσλάμ. Θεωρεῖ ὅτι εἶναι θρησκεία, ἀλλὰ λαοπλάνος καὶ πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου. «Ἔστι δὲ καὶ ἡ μέχρι τοῦ νῦν κρατοῦσα λαοπλάνος θρησκεία τῶν Ἰσμαηλιτῶν, πρόδρομος οὖσα τοῦ Ἀντιχρίστου». Στὴ συνέχεια ἀναφέρεται στὴν καταγωγή της. Ἰσμαηλίτες λέγονται ἐπειδὴ κατάγονται ἀπὸ τὸν Ἰσμαήλ, τὸν υἱὸ τοῦ Ἀβραὰμ ἀπὸ τὴν Ἄγαρ, καὶ Ἀγαρηνοὶ ἀπὸ τὴν Ἄγαρ. Ἀποκαλοῦνται, ἐπίσης, καὶ Σαρακηνοὶ ὡς ἐκ τῆς «Σάρρας κενούς»], ἐπειδὴ ἡ Ἄγαρ εἶχε πεῖ στὸν ἄγγελο ὅτι ἡ Σάρρα τὴν ἀπέλυσε κενή. Ἀναφέρει, ἐπίσης, ὅτι μέχρι τὰ χρόνια τοῦ Ἡρακλείου αὐτοὶ ἦταν εἰδωλολάτρες, γιατὶ προσκυνοῦσαν τὸ φωτεινό ἄστρο καὶ τὴν Ἀφροδίτη, τὴν ὁποία ὀνόμασαν Χαβάρ, ποὺ σημαίνει μεγάλη. Ἀπὸ τὰ χρόνια, ὅμως, τοῦ Ἡρακλείου ἐγκατέλειψαν τὴν εἰδωλολατρεία καὶ προσκολήθηκαν στὸν Μωάμεθ, τὸν ὁποῖο ἔρχεται στὴ συνέχεια καὶ μᾶς τὸν παρουσιάζει.

 Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ ἱερὸς Δαμασκηνὸς ἀποκαλεῖ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸν Μαμὲδ (Μωάμεθ) ψευδοπροφήτη καὶ τὸν κατηγορεῖ ὅτι συνέστησε τὴν αἵρεσή του ὕστερα ἀπὸ μιὰ ἐπιφανειακὴ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, μιὰ συνομιλία μ’ ἕνα Ἀρειανὸ μοναχὸ καὶ ἀφοῦ διέδωσε τὴν ψεύτικη φήμη ὅτι ὅλ’ αὐτά, ποὺ θέσπισε, εἶναι θεόσταλτα. Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο κατάφερε νὰ παρασύρει τὸν λαό. Καυστικότατο εἶναι τὸ σχόλιο τοῦ Ἁγίου ὅτι ὅλα τὰ θεσπίσματα τοῦ βιβλίου τοῦ Μωάμεθ, δηλαδὴ τοῦ Κορανίου, εἶναι «γέλωτος ἄξια», τὸ ὁποῖο καθιέρωσε στὸ ἔθνος του χρησιμοποιώντας ὡς ὄργανο τὴν δῆθεν θεοσεβὴ καὶ ἠθικὴ πολιτεία του.  

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΠΤΑΙΣΜΑ Ο ΟΙΚΟΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ!!! ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΠΑΙ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΠΤΑΙΣΜΑ Ο ΟΙΚΟΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ!!! ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΠΑΙ...: ΠΤΑΙΣΜΑ Ο ΟΙΚΟΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ!!! ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΠΑΙΣΙΟ... Στον Ορθόδοξο Τύπο, 14/12/2012 ο Πρωτοπρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης ανα...

ΠΤΑΙΣΜΑ Ο ΟΙΚΟΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ!!! ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΠΑΙΣΙΟ...


ΠΤΑΙΣΜΑ Ο ΟΙΚΟΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ!!! ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ Γ. ΠΑΙΣΙΟ...


Στον Ορθόδοξο Τύπο, 14/12/2012 ο Πρωτοπρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης αναφέρει τα παρακάτω σχετικά με τον γέροντα Παΐσιο πιστοποιώντας και αυτός ακόμη μια φορά την πλάνη του "αγίου" γέροντα:
Θεωρῶ πολὺ χρήσιμη τὴ συμβουλὴ τοῦ Γέροντος Παϊσίου, ποὺ διατυπώθηκε τὸ 1969 σὲ σχετικὴ μὲ τὸν οἰκουμενισμὸ ἐπιστολή του. ....Ἔγραψε λοιπὸν ὁ Γέροντας: «Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι καθόλου καλὸ ν᾽ ἀποχωριζώμεθα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν κάθε φορὰ ποὺ θὰ πταίῃ ὁ Πατριάρχης, ἀλλὰ ἀπὸ μέσα, κοντὰ στὴ Μητέρα Ἐκκλησία ἔχει καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ὁ καθένας νὰ διαμαρτύρεται καὶ νὰ ἀγωνίζεται μὲ τὸν τρόπον του. Τὸ νὰ διακόψῃ τὸ μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχου, νὰ ἀποσχισθῇ καὶ νὰ δημιουργήσῃ ἰδικήν του Ἐκκλησίαν καὶ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ὁμιλῇ ὑβρίζοντας τὸν Πατριάρχην, αὐτό, νομίζω, εἶναι παράλογον».

Αυτά μας λένε  οι Αγιοι Πατέρες, η παράδοση της Εκκλησίας και τα παραδείγματα των Αγίων Ομολογητών;
Αθώος ο Βαρθολομαίος. Πταίσμα ο Οικουμενισμός!!! Απεφάνθη ο πεφωτισμένος πατήρ..Παΐσιος. 

Να τα λέγαμε μόνο εμείς οι ..φανατικοί Παλαιοημερολογήτες για την Παναίρεση του Οικουμενισμού (πρώτη φάση του εφηρμοσμένου Οικουμενισμού, μην ξεχνάμε, η αλλαγή του εκκλησιαστικού ημερολογίου), και για τον αιρετικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο;
Ιδού τί γράφει ο έγκριτος καθηγητής Πατρολογίας π.  Θεόδωρος Ζήσης:
Ἐκεῖνοι (οἱ Λατινόφρονες) «ἐσχεδίασαν καὶ ἐχάλκευσαν μὲ κρυφὲς συμφωνίες τὴν ἕνωση, χωρὶς νὰ ἐνημερώνουν ὅλα τά μέλη τῆς ἀντιπροσωπείας, γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχουν ἀντιδράσεις, ὅπως δὲν ἐνημερώνεται σήμερα ὁ πιστὸς λαὸς καὶ δὲν ἀντιλαμβάνεται γι’ αὐτό, ὅτι ἡ ἕνωση γίνεται ἤδη σταδιακά, ἔχει προχωρήσει οὐσιαστικὰ μὲ συμπροσευχές, συλλείτουργα καὶ ἀμοιβαία ἐκκλησιαστικὴ ἀναγνώριση, εἰς τρόπον ὥστε τὸ κοινό Ποτήριο, ὅταν ἔλθη ἐπισήμως, νὰ ἀποτελεῖ ἁπλῶς μία ἐπισφράγιση καί ἐπικύρωση τῆς γενομένης ἤδη ἑνώσεως» («Ὀρθόδοξος Τύπος», 12.10.2012).





ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΟ ΝΕΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΠΑΝΟΡ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΟ ΝΕΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΠΑΝΟΡ...: ΤΟ ΝΕΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝ ΚΩΝ...

ΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΟΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης & Ε.Βενιζέλος Πλήγμα...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης & Ε.Βενιζέλος Πλήγμα...: Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης & Ε.Βενιζέλος Πλήγμα για την Ορθοδοξία Η επέκτασης της ημερολογιακής καινοτομίας (οικουμενιστικής α...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Γραικύλοι, 1821-1996

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Γραικύλοι, 1821-1996: Γραικύλοι, 1821-1996 (Πρέπει νὰ διευκρινήσωμε πὼς ὁ ὑποφαινόμενος καθηγητὴς Πανεπιστημίου εἶναι καὶ νομοταγὴς πολίτης τοῦ κράτους τ...

ΤΟ ΝΕΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ


ΤΟ ΝΕΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

ΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΟΣ

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διά νά ἀντιμετωπίση τήν ἐκ τοῦ Παπισμοῦ ἀφ ἐνός φοβεράν προσηλυτιστικήν δρᾶσιν, ἀλλά καί ἀφ ἑτέρου ἀνακόινη τήν διά παντός μέσου ἐπι χειρουμένην ἐπιβολήν τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας, ἐθωράκισεν τήν Ὀρθοδοξίαν διά Συνοδικῶν ἀποφάσεων, καταδικάσασα τήν καινοτομίαν καί ἀποκλείσασα διά πα ντός τήν εἴσοδον αὐτῆς εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν. Εἰδικώτερον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐχομένη στερρῶς τῶν Ἱερῶν παραδόσεων καί τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί ἑδραζομένη ἐπί τῶν πηγῶν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, κατέκρινεν καί κατεδίκασεν εἰς Πανορθοδόξους Συνόδους τήν ἐν λόγῳ καινοτομίαν, διότι δι' αὐτῆς ἐπεχειρεῖτο;
1. Καταπάτησις καί ἀθέτησις Ἐκκλησιαστικῆς ῾Εορτολογικῆς Παραδόσεως τότε 1.600 ἐτῶν (σήμερον 2.000).
2. Καταπάτησις τῶν περί τῆς Ἁγίας ῾Εορτῆς τοῦ Πάσχα διατάξεων τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
3. Διατάραξις τοῦ ἑορτολογίου καί τῆς λατρευτικῆς τάξεως, καθόσον ἡ καινοτομία ὡρμᾶτο οὐχί ἐξ ἐκκλησιαστικῶν λόγων, οὐδεμίαν δέ λατρευτικήν ἤ ἄλλην τινά ἀνάγκην ἐθεράπευσεν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ.
4. Ἀπετέλει, ἡ καινοτομία καθαράν ἐνασχόλησιν περί τήν ἀκρίβειαν τοῦ χρόνου, ἥν οὐκ οἶδεν ἡ Ἐκκλησία.

Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης & Ε.Βενιζέλος Πλήγμα για την Ορθοδοξία


Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης & Ε.Βενιζέλος Πλήγμα για την Ορθοδοξία

Η επέκτασης της ημερολογιακής καινοτομίας (οικουμενιστικής αποστασίας) ήταν πλέον ζήτημα προωθήσεως σε σημαντικές και κρίσιμες θέσεις της εκκλησίας των κατάλληλων προσώπων ,αυτό έγινε με πολιτικές παρεμβάσεις.

Κατά τους μήνας Σεπτέμβριο ,Οκτώβριο και Νοέμβριο του 1921 το ζήτημα της πληρώσεως του χηρεύοντος πατριαρχικού θρόνου εκεινείτο παρά της «εθνικής αμύνης» και προετοιμαζόταν η εκλογή ώς πατριάρχου του Μελετίου Μεταξάκη η οποία έγινε αντικανονικώς την 25η Νοεμβρίου 1921.


Ο Μελέτιος Μεταξάκης μεταβαίνων από την Αμερική στην Κωνσταντινούπολη συναντήθηκε στο Λονδίνο μετά του Λώυδ τζώρτζ και στο Παρίσι μετά της επί των εξωτερικών υποθέσεων της Γαλλικής γερουσίας και του Πουανκαρε ,του Κλεμανσώ και του προέδρου της επί των εξωτερικών επιτροπής της βουλής του Λένγκ. Εις Βάρος του διεξήγοντο προανακρίσεις από την ιερά σύνοδο της εκκλησίας της Ελλάδος και προς κατάπληξιν της Ιεράς συνόδου αυτός εξελέγει Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως!

Γραικύλοι, 1821-1996


Γραικύλοι, 1821-1996


(Πρέπει νὰ διευκρινήσωμε πὼς ὁ ὑποφαινόμενος καθηγητὴς Πανεπιστημίου εἶναι καὶ νομοταγὴς πολίτης τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν, κράτους ποὺ βασίζεται στὴν Παλιγγενεσία τοῦ 1821, καὶ πιστὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ νέο ἡμερολόγιο. Ξέρει ὅμως ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, σὲ ἀντίθεση μὲ αὐτὴν τῶν Καθολικῶν, δὲν γνωρίζει οὔτε Ἱερὰ Ἐξέταση, οὔτε " nihil obstat" καὶ " imprimatur" τῆς παπικῆς λογοκρισίας, καὶ πὼς τὸν μὴ Γραικύλο δὲν φοβίζουν οἱ ἀντικονφορμιστικὲς ἰδέες)


«Γιορτάσαμε» ἐφέτος (σ.σ. 1996) 175 χρόνια γραικυλισμοῦ. Τὸ φαινόμενο τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς εἶναι τεράστιο γιὰ νὰ ἠμπορεῖ ν'ἀναλυθεῖ ἐπιστημονικὰ σὲ τοῦτες τὶς ἐλάχιστες σελίδες. Εἶναι καὶ φοβερὰ ἐπώδυνο γιὰ ὅλους μας ὅταν μᾶς στήνουν μπροστὰ στὸν ἐξομολογητὴ-ψυχαναλυτὴ τῆς δικῆς μας Ἱστορίας.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικ...: Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικό και  η συμμετοχή  των  πιστών  στα  τελούμενα  υπ’  αυτών  μυστήρια  υποδηλώνει την...

Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικό και η συμμετοχή των πιστών στα τελούμενα υπ’ αυτών μυστήρια υποδηλώνει την μεταξύ τους «κοινωνία».


Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικό και  η συμμετοχή  των  πιστών  στα  τελούμενα  υπ’  αυτών  μυστήρια  υποδηλώνει την μεταξύ τους «κοινωνία».

Πρέπει να σημειωθεί ότι κακόδοξος καθίσταται κάποιος, όχι μόνο πρωτογενώς, όταν δηλ. ο ίδιος κηρύττει, ή αποδέχεται κάποια αιρετική διδασκαλία, αλλά και όταν «κοινωνεί» με αιρετικούς, όπως είναι οι ποιμένες του. 

Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικό υποδηλώνει την μεταξύ τους «κοινωνία». Γι’ αυτό, ο Άτλας της Ορθοδοξίας, ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, λέει: «…πολύς εστιν ο του μνημοσύνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονεύονται επ’ εκκλησίαις, όσοι εισί Ορθόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν εκκλησίαν. Οι δε ακοινώνητοι ούτε μνημονεύονται, ούτε γαρ έχει άδεια τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ’ εκκλησίαις»! Ο ίδιος δε άγιος Μάρκος, πιεζόμενος να μνημονεύσει τον Λατινόφρονα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μητροφάνη, είπε: «Εκφεύγειν άπασι τρόποις την κοινωνίαν αυτού ( του Πατριάρχου) και μήτε συλλειτουργείν αυτώ, μήτε μνημονεύειν όλως αυτού, μήτε αρχιερέα τούτον αλλά λύκον και μισθωτόν ηγείσθαι»
«μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων»

ΠΩΣ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ  ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ  ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ  ΚΛΗΡΙΚΟΙ , ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΕΣ , ΣΥΛΛΗΤΟΥΡΓΟΥΝΤΕΣ ,,ΧΕΙΡΟΤΟΝΟΥΜΕΝΟΙ  ΑΠΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ  ΣΤΕΡΟΥΜΕΝΟΥΣ  ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ??


Οι αγιορείτες Πατέρες τον 13ο αιώνα, όταν πιέζονταν να μνημονεύσουν τον Λατινόφρονα Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο, σε επιστολή τους προς τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο, έγραψαν: «μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων»! 

Αλλά, και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας ομόφωνα παραγγέλλουν, λέγοντας «Άπαντες οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι, πάσαι αι Σύνοδοι, πάσαι αι θείαι γραφαί, φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας διϊστασθαι» (P.G. 160, 105C). 

Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος αποφαίνεται: «Τοις κοινωνούσιν εν γνώσει (τοις αιρετικοίς) ανάθεμα» ( P.G. .13, 128) 

ΠΩΣ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ  ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ  ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ  ΚΛΗΡΙΚΟΙ , ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΕΣ , ΣΥΛΛΗΤΟΥΡΓΟΥΝΤΕΣ ,,ΧΕΙΡΟΤΟΝΟΥΜΕΝΟΙ  ΑΠΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ  ΣΤΕΡΟΥΜΕΝΟΥΣ  ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ?? ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ  ΤΟΝ ΩΣ ΑΝΩ ΚΑΝΟΝΑ ?? Η ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ - ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ - ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ?? Θ ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΛΕΗΣΗ!

Κατά τη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1724 :
«Εκείνοι που αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ΄ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς  εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλοντας ως πρόβατα  ψωριώντα και μέλη σεσηπότα»


«Εὐχαῖς καὶ δάκρυσι τὸν Θεὸν καθικέτευσον πέμψαι σοὶ ὁδηγὸν ἀπαθῆ τε καὶ ἅγιον. Ἐρεύνα δὲ καὶ αὐτὸς τὰς Θείας Γραφάς, καὶ μάλιστα τὰς τῶν Ἁγίων Πατέρων πρακτικὰς συγγραφάς, ἵνα ταύταις ἀντιπαρατιθεὶς τὰ παρὰ τοῦ διδασκάλου καὶ προεστῶτος σοὶ διδασκόμενα καὶ πραττόμενα, ὡς ἐν κατόπτρῳ δύνασαι βλέπειν ταῦτα καὶ καταμανθάνειν καὶ τὰ μὲν συνᾴδοντα ταῖς Γραφαῖς, ἐγκολποῦσθαι κατέχειν τῇ διανοίᾳ. Τὰ δὲ νόθα καὶ ἀλλότρια, διακρίνειν καὶ ἀποπέμπεσθαι, ἵνα μὴ πλανηθῇς. Πολλοὶ γάρ, ἴσθι, πλάνοι καὶ ψευτοδιδάσκαλοι, ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις γεγόνασιν»
(Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος)











ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός. Αἱ διάφοροι μορφαί του κ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός. Αἱ διάφοροι μορφαί του κ...: Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός. Αἱ διάφοροι μορφαί του καὶ ἡ ἐπικινδυνότης αὐτοῦ. Mακαριστοῦ μοναχοῦ Κωνσταντίνου Καβαρνοῦ, Καθηγητοῦ Πανεπιστη...

Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός. Αἱ διάφοροι μορφαί του καὶ ἡ ἐπικινδυνότης αὐτοῦ. Mακαριστοῦ μοναχοῦ Κωνσταντίνου Καβαρνοῦ, Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου


Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός. Αἱ διάφοροι μορφαί του καὶ ἡ ἐπικινδυνότης αὐτοῦ. Mακαριστοῦ μοναχοῦ Κωνσταντίνου Καβαρνοῦ, Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου

Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός. Αἱ διάφοροι μορφαί του καὶ ἡ ἐπικινδυνότης αὐτοῦ 

Mακαριστοῦ μοναχοῦ Κωνσταντίνου Καβαρνοῦ, Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου


Ὠρισμένοι εὐσεβεῖς χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν ἐντρυφήσει εἰς τό θέμα τῶν χριστιανικῶν αἱρέσεων (Παπισμός, Προτεσταντισμός κ.λπ) ἀδυνατοῦν νά κατανοήσουν τά ὅσα γράφομεν εἰς τόν «Ο.Τ.» περί τῆς ἐπικινδυνότητος τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Διά τήν κατανόησιν τοῦ ὅρου καί τῆς ἐπικινδυνότητος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, παραθέτομεν κατωτέρω ἕν κεφάλαιον ἀπό τό βιβλίον «Μελέτη περί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» τοῦ μακαριστοῦ Καθηγητοῦ Κωνσταντίνου Καβαρνοῦ, τό ὁποῖον ἐξεδόθη ὑπό τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» ἐν ἔτει 1997. Τό κεφάλαιον αὐτό ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Πρός ἕνα ὁρισμόν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

᾿Επέστησα τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ γραπτὸν ὑλικὸν περὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ποὺ ἔχω ἤδη θέσει εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ γενικοῦ ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ. Τώρα θὰ ἐκθέσω τὰς σκέψεις μου ἐπὶ τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ θέματος εἰς νέαν, ἀναδιοργανωμένην μορφήν. ᾿Αρχίζω μὲ μίαν προσπάθειαν νὰ διασαφηνίσω τὸν ὅρον “Οἰκουμενισμός”. ῾Η λέξις αὐτὴ προέρχεται ἐκ τῆς λέξεως “οἰκουμένη”. ῾Η ρίζα τῆς λέξεως αὐτῆς εἶναι ὁ “οἶκος”. “Οἰκουμένη” σημαίνει ὁλόκληρον τὴν κατωκημένην γῆν. Τεκμήρια αὐτῆς τῆς κατοικήσεως εἶναι οἱ “οἶκοι”. Αὐταὶ αἱ λέξεις· “Οἶκος” καὶ “οἰκουμένη” εὑρίσκονται εἰς τὸ Εὐαγγέλιον, εἰς τὰς Πράξεις τῶν ᾿Αποστόλων, εἰς τὰς ᾿Επιστολὰς τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου, καὶ εἰς τὸ βιβλίον τῆς ᾿Αποκαλύψεως.
Οὕτως, εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον ὁ Χριστὸς λέγει εἰς τοὺς μαθητάς Του· “Καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ Εὐαγγέλιον τῆς Βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ, εἰς μαρτυρίαν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος” (κδ´, 14).

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Αφελείς ερωτήσεις ενός άσχετου , πρός κάθε σχετ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Αφελείς ερωτήσεις ενός άσχετου , πρός κάθε σχετ...: Αφελείς  ερωτήσεις  ενός  άσχετου , πρός κάθε σχετικό θεολόγο , κληρικό η λαϊκό! ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΝΟΣ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΥ ΝΕΟΗΜ...

Αφελείς ερωτήσεις ενός άσχετου , πρός κάθε σχετικό θεολόγο , κληρικό η λαϊκό! ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΝΟΣ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΓΗΤΟΥ


Αφελείς  ερωτήσεις  ενός  άσχετου , πρός κάθε σχετικό θεολόγο , κληρικό η λαϊκό!

ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΝΟΣ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΓΗΤΟΥ ΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ  ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ . ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΕΙΣΧΩΡΙΣΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΟΝ ΜΕΤΑΒΑΛΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΟΡΓΑΝΟ ΤΩΝ ΜΑΣΩΝΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ !  Η ΚΡΙΣΗ  ΤΩΝ ΓΡΑΦΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Η «κανονική εκκλησιαστική οδός»

Είναι αλήθεια, Σεβασμιότατε, ότι από διετίας περίπου έπαυσα το μνημόσυνο του ονόματός σας ως επισκόπου στις ιερουργίες που τελώ. Την ενέργειά μου αυτή την χαρακτηρίζετε ως διολίσθηση «της κανονικής εκκλησιαστικής οδού». Ποιά όμως είναι αυτή η «κανονική εκκλησιαστική οδός»; 
Δεν προτίθεμαι να κάνω σε σας μαθήματα θεολογίας. Είμαι βέβαιος, ότι τα θέματα αυτά τα γνωρίζετε πολύ καλύτερα από μένα. Παρόλο όμως τον σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφω στο πρόσωπό σας, θα μου επιτρέψετε να διευκρινίσω, ότι η οδός, κατά το λόγο του Κυρίου, είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος είπε «εγώ ειμί η οδός, η ζωή και η αλήθεια...». Υπό την έννοια αυτή ο Χριστός είναι η σωτηρία μας. Χωρίς τον Χριστό κανένας δεν πρόκειται να σωθή.
 
Οι Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκουν ότι η σωτηρία του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων, της ορθής Πίστεως και του ορθού βίου. Εάν λείψουν αυτοί οι δύο παράγοντες, ή ένας από αυτούς, δεν σώζεται ο άνθρωπος. Η ορθή Πίστη οριοθετείται από την ακρίβειά της στην «άπαξ παραδοθείσα τοις αγίοις Πίστι» (Ιούδα 3), και από την μη «κοινωνία» με αιρετικούς ποιμένες. Δεν αρκεί δηλ. να έχει ένας πιστός ορθόδοξο φρόνημα, αλλά πρέπει και ο επίσκοπός του, που μνημονεύεται στο ναό, που εκκλησιάζεται ο πιστός, να είναι ο ίδιος ορθόδοξος, γιατί αλλιώς «μολύνεται», και ό,τι είναι ο επίσκοπός του, γίνεται και αυτός.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΤΟΥΣ 1974 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΤΟΥΣ 1974 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ...: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ  ΕΤΟΥΣ 1974 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΔΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΟΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΣ ΣΑΤΑΝΟΚΙΝΗΤ...

Η ΕΝ ΕΤΕΙ 1981 ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠ. ΚΙΤΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ


Η ΕΝ ΕΤΕΙ 1981 ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠ. ΚΙΤΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΙΤΙΟΥ Γ.Ο.Χ.

᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 29-8-1981


ΠΡΟΣ
τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος

Σεβασμιώτατοι καί ῞Αγιοι ἀδελφοί
᾿Επειδή πάντοτε ἐπιθυμοῦσα τήν εἰρήνην καί τήν ἐνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, πολύ δέ περισσότερον τήν ἑνότητα τοῦ σώματος τῶν ᾿Επισκόπων Αὐτῆς, ἐπειδή οὔτε ἄχρι τοῦ νῦν ἡ τοιαύτη ἐπιθυμία μου ἠλλοιώθη, καί ἐπειδή τελευταίως παρατηρεῖται κάποια διαφοροποίησις εἰς τάς σχέσεις ὑμῶν ὡς ῾Ιεραρχῶν τῆς ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ.῾Ελλάδος καί ἐμοῦ ὡς ᾿Επισκόπου τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου, ἔναντι αὐτῶν πού παλαιότερον μᾶς συνέδεον καί μᾶς ἥνωνον πνευματικῶς καί αὕτη, ὡς μοῦ ἐδηλώσατε εἰς τήν συνεδρίασιν τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 18 καί 19 καί 20 Αὐγούστου 1981, προεκλήθη ἐκ τῶν δημοσιευμάτων μου κατά τά τελευταῖα ἔτη, καί εἰδικώτερον μετά τό ἔτος 1977.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΤΟΥΣ 1974 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ  ΕΤΟΥΣ 1974ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ

ΔΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΟΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΣ ΣΑΤΑΝΟΚΙΝΗΤΟΙ  ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ -ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΟΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ <<ΠΑΙΔΙΟΥ>>ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΖΑΝΗ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 1974 
ΕΑΝ ΟΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΙ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΤΗΣ Ι.Σ. ΤΟ 1974
ΤΟΤΕ , ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΥΡΗΞΟΥΝ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ Ι.Σ. ΤΟΥ 1974 ΔΙΟΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΑΝ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕ ΑΥΤΩΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΙΚΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΠΡΩΗΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ 1974 ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΖΑΝΗ!
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟ 1999
http://www.egoch.org/greek/CAL/1999/1999 r.pdf




Αφελείς ερωτήσεις ενός άσχετου , πρός κάθε σχετικό θεολόγο , κληρικό η λαϊκό!


Αφελείς  ερωτήσεις  ενός  άσχετου , πρός κάθε σχετικό θεολόγο , κληρικό η λαϊκό!


Επειδή  τα τελευταία  χρόνια γίνεται  πολύ  συζήτηση  περί  του  οικουμενισμού  , και  πολλοί  κληρικοί  και  θεολόγοι  μιλούν  κατά  του  οικουμενισμού , και  τον  θεωρούν –όπως  και  είναι- αίρεση , προτρέποντας  την αποτοίχιση  από  την  εκκλησία  . Ως  μια λύση  διαμαρτυρίας?? Ως  μια  ενέργεια   ομολογιακή ,  δια να μην  μολυνθούν  από   την  αίρεση?? Κάποιοι  δε  εξ  αυτών  έχουν  ίδει  αποτοιχιστεί  , επίσκοπος  Αρτέμιος  ,ιερομόναχος  ?? μοναχός?? Τρικαμηνάς  και  αρκετοί  άλλοι.
Θέλω  να  κάνω  μερικές  αφελείς   ερωτήσεις  προς  αυτούς ,  και  προς  κάθε  αντιοικουμενιστή  κληρικό  και  λαϊκό!

1ον. Πότε μια  θεωρία , η ένα  πιστεύω  θεωρείται  αίρεση  ?
2ον. Πως  και  από   ποια  στιγμή και  μετά  θεωρούμε  τελεσίδικα  κάποιον  η  κάποια  θεωρία  σαν  αιρετικό ?
3ον. Από  πια  χρονική  στιγμή  και  μετά  η αιρετική  θεωρία  είναι  καταδικαστέα ?? όταν  εμφανιστεί  η  μετά  από κάποιο  χρονικό  διάστημα??
4ον. Ο οικουμενισμός  είναι  καινούργια  αίρεση  και  πρέπει  να  καταδικαστεί  από  οικουμενική  σύνοδο  ,  ή είναι  ίδει  καταδικασμένα  τα  διάφορα  πιστεύω  του από  παλαιότερες  συνόδους ?
5ον από  πότε  από ποιον και  γιατί , ο  οικουμενισμός  κηρύχθηκε  αίρεση ??
6ον . Το  παγκόσμιο  συμβούλιο  των  εκκλησιών  είναι , η  όχι  ο  εκφραστείς  , καθοδηγητής  και  διδάσκαλος  του  οικουμενισμού ??
7ον.  οι  ορθόδοξες  εκκλησίες  , πατριαρχεία , αυτοκέφαλες , είναι  μέλει  του  παγκοσμίου  συμβουλίου  των  εκκλησιών  και  από  πότε ??
8ον. Η  εκκλησία  του Χριστού , δεν  σκίζεται  ούτε  κομματιάζεται  ,  αλλά  παραμένει  ενωμένη  σε  ένα σώμα , της  στρατευόμενης  και  θριαμβέουσας  εκκλησίας  με  κεφαλή  τον  προαιώνιο  Θεό ,  Ιησού  Χριστό , είναι  έτσι  ή  όχι ??
9ον. Πόσοι  άνθρωποι  χρειάζονται  για  να  αποτελέσουν  την  στρατευόμενη  εκκλησία  του  Χριστού?
10ον. Όταν  ένα  από  τα  μέλλει  της  εκκλησίας  ,  είτε  άτομο  , είτε  ομάδα (εκκλησία)  κηρύξει   κατεγνωσμένη  αίρεση , τότε  τι  γίνεται  ?? τους  ανέχεται  η  Ορθόδοξος  Εκκλησία  ?? ή  τους  αποβάλει  σαν  σάπια  και  μολυσμένα  μέλει,  Κόβοντας  κάθε  επικοινωνία  με  αυτούς??
11ον. Εάν  το  σύνολο  ,η κάποια  από  τα μέλει ,   της  στρατευόμενης  εκκλησίας  επί  της  γης  <<μολυνθούν>> λόγο  αποδοχής  αιρετικών  δοξασιών  , τότε   τι  γίνεται  ??παραμένουν ενωμένα με  το  σώμα  της  εκκλησίας  του  Θεού , Κοινωνώντας  με  τους  υπολοίπους  μη  μολυσμένους  χριστιανούς , ή  μέσω  της  κοινωνίας  επικοινωνίας  μολύνουν  και  τους  υπόλοιπους, άσχετα  αν  δεν  αποδέχονται  τις  αιρετικές  θεωρίες  τους ??

Ένας  άσχετος , που  θέλει  να  γίνει  σχετικός , και  να  μάθει  την  αλήθεια! 
Αν κάποιος απαντήσει παρακαλώ να απαντήσει σε μία, μία στίς ερωτήσεις και όχι γενικά και αόριστα.



ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΑΤΡΕΠΤΩΣ ΚΑΘ’ΥΠΟΣΤΑΣΙΝ ΣΑΡΚΟΥΤΑΙ Ο ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΑΤΡΕΠΤΩΣ ΚΑΘ’ΥΠΟΣΤΑΣΙΝ ΣΑΡΚΟΥΤΑΙ Ο ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ ...: ΑΤΡΕΠΤΩΣ  ΚΑΘ’ΥΠΟΣΤΑΣΙΝ  ΣΑΡΚΟΥΤΑΙ  Ο  ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ  ΥΙΟΣ  ΚΑΙ  ΛΟΓΟΣ  ΤΟΥ  ΘΕΟΥ! Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ  ΤΟΥ  ΑΓΙΟΥ  ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ...

ΑΤΡΕΠΤΩΣ ΚΑΘ’ΥΠΟΣΤΑΣΙΝ ΣΑΡΚΟΥΤΑΙ Ο ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΑΥΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΩΝ –ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ




ΑΤΡΕΠΤΩΣ  ΚΑΘ’ΥΠΟΣΤΑΣΙΝ  ΣΑΡΚΟΥΤΑΙ  Ο  ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ  ΥΙΟΣ  ΚΑΙ  ΛΟΓΟΣ  ΤΟΥ  ΘΕΟΥ!






Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ  ΤΟΥ  ΑΓΙΟΥ  ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ  ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ  ΚΑΙ  ΤΩΝ  ΤΕΚΝΩΝ  ΑΥΤΟΥ (ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΩΝ –ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ)

http://www.egoch.org/greek/ekdoseis/keo/period_d/t19/keo_d_19.pdf
αντιγραφή και επικόλληση του link PDF

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ  ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΑΤΑΝΙΚΩΝ 
ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ!

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: οι οικουμενιστές και οι αντιοικουμενιστές

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: οι οικουμενιστές και οι αντιοικουμενιστές: οι οικουμενιστές και οι αντιοικουμενιστές     «Εὐχαῖς καὶ δάκρυσι τὸν Θεὸν καθικέτευσον πέμψαι σοὶ ὁδηγὸν ἀπαθῆ τε καὶ ἅγιον. Ἐρεύ...

οι οικουμενιστές και οι αντιοικουμενιστές


οι οικουμενιστές και οι αντιοικουμενιστές
  


«Εὐχαῖς καὶ δάκρυσι τὸν Θεὸν καθικέτευσον πέμψαι σοὶ ὁδηγὸν ἀπαθῆ τε καὶ ἅγιον. Ἐρεύνα δὲ καὶ αὐτὸς τὰς Θείας Γραφάς, καὶ μάλιστα τὰς τῶν Ἁγίων Πατέρων πρακτικὰς συγγραφάς, ἵνα ταύταις ἀντιπαρατιθεὶς τὰ παρὰ τοῦ διδασκάλου καὶ προεστῶτος σοὶ διδασκόμενα καὶ πραττόμενα, ὡς ἐν κατόπτρῳ δύνασαι βλέπειν ταῦτα καὶ καταμανθάνειν καὶ τὰ μὲν συνᾴδοντα ταῖς Γραφαῖς, ἐγκολποῦσθαι κατέχειν τῇ διανοίᾳ. Τὰ δὲ νόθα καὶ ἀλλότρια, διακρίνειν καὶ ἀποπέμπεσθαι, ἵνα μὴ πλανηθῇς. Πολλοὶ γάρ, ἴσθι, πλάνοι καὶ ψευτοδιδάσκαλοι, ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις γεγόνασιν»
(Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος)

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΝΕΟ- ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ ΕΝΩ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΚΑΙ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Ι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΝΕΟ- ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ ΕΝΩ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΚΑΙ...: Α. ΟΙ  ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ  ΝΕΟ-  ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ  ΕΝΩ  ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΚΑΙ  ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ  ΤΗΝ  ΕΙΚΟΝΑ  ΤΗΣ  ΑΓΙΑΣ  ΤΡΙΑΔΟΣ  ΩΣ  ΕΙΔΩΛΟΝ  ΤΗΝ  ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ  ΠΡΟΣ...

Ι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΝΕΟ- ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ ΕΝΩ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΩΣ ΕΙΔΩΛΟΝ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΛΩΝ ΚΑΙ ΑΦΕΛΩΝ !


Α. ΟΙ  ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ  ΝΕΟ-  ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ  ΕΝΩ  ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΚΑΙ  ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ  ΤΗΝ  ΕΙΚΟΝΑ  ΤΗΣ  ΑΓΙΑΣ  ΤΡΙΑΔΟΣ  ΩΣ  ΕΙΔΩΛΟΝ  ΤΗΝ  ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ  ΠΡΟΣ  ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ  ΤΩΝ  ΑΠΛΩΝ  ΚΑΙ  ΑΦΕΛΩΝ !


Β. ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ  ΤΩΝ  ΑΓΙΩΝ  ΔΩΔΕΚΑ  ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ .

http://www.egoch.org/greek/ekdoseis/KEO/period_d/t57-58/KEO_57-58.pdf
αντιγραφή και  επικοληση  του link 

ΑΤΡΕΠΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΣΑΡΚΩΣΕΙ Η ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΣ ΥΠΟΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΝΟΓΕΝΟΥΣ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ






ΑΤΡΕΠΤΟΣ  ΚΑΙ  ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΣ  ΕΝ ΤΗ ΣΑΡΚΩΣΕΙ Η  ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΣ  ΥΠΟΣΤΑΣΙΣ  ΤΟΥ ΜΟΝΟΓΕΝΟΥΣ  ΥΙΟΥ  ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ  ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΚΑΤ. ΙΩΑΝΝΗ  :  Η 8
58 εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν ᾿Αβραὰμ γενέσθαι ἐγώ εἰμι.

ΚΑΤ. ΙΩΑΝΝΗ  :  ΙΖ  5
5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί.

ΛΟΥΚΑΣ  Ι  18
18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα.


http://www.egoch.org/greek/ekdoseis/KEO/period_d/t59-60/KEO_59-60.pdf

ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΩΝ  ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ 


ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Τίποτε δέν εἶναι γιά τό σῶμα πιό ἐχθρικό καί βλαβε...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Τίποτε δέν εἶναι γιά τό σῶμα πιό ἐχθρικό καί βλαβε...: Τίποτε δέν εἶναι γιά τό σῶμα πιό ἐχθρικό καί βλαβερό ὅσο ἡ πολυφαγία καί ἡ ἀκολασία! Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κατά της τρυφής ! ...

Τίποτε δέν εἶναι γιά τό σῶμα πιό ἐχθρικό καί βλαβερό ὅσο ἡ πολυφαγία καί ἡ ἀκολασία! Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κατά της τρυφής !

Τίποτε δέν εἶναι γιά τό σῶμα πιό ἐχθρικό καί βλαβερό ὅσο ἡ πολυφαγία καί ἡ ἀκολασία!
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κατά της τρυφής !

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΛΟΓΟΣ Π...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΛΟΓΟΣ Π...: Τ ΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΩΣ Η ψυχή που περπατά στις στράτες της ευσεβείας και στο...

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΩΣ

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ
ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΩΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΦΟΒΕΡΑ ΟΠΤΑΣΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΦΟΒΕΡΑ ΟΠΤΑΣΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΟΤΑΝ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΕ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΟΤΑΝ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΕ...: ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΟΤΑΝ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΟΡΘΟΔΟΞΕΙ   Τί μάς διδάσκει το εκκλησιαστικό παρελθόν σχετικώς με την υπακοή στον Πνευ...

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΟΤΑΝ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΟΡΘΟΔΟΞΕΙ

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΟΤΑΝ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΟΡΘΟΔΟΞΕΙ
 Τί μάς διδάσκει το εκκλησιαστικό παρελθόν σχετικώς με την υπακοή στον Πνευματικό μας Πατέρα, όταν πρόκειται περί θέματος Πίστεως, δογματικό ή σχετικό με τους ιερούς Κανόνες; Οφείλουμε αδιάκριτη υπακοή όταν ο Πνευματικός αντιτεθεί προς την Παράδοση της Εκκλησίας ή όχι; Παίρνουμε επάνω μας έναντι Θεού την ευθυνη της «ανυπακοής» ή μάς καλύπτει η υπακοή στον Χριστό βάσει της αλαθήτου Παραδόσεως της Εκκλησίας; Σε τούτα τα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μερικές απαντήσεις.

Εισαγωγή

Το θέμα της υπακοής στον Πνευματικό Πατέρα, όσον αφορά στα θέματα Πίστεως, θέμα ιδιαιτέρως λεπτό και άγνωστο, περιλαμβάνεται στο γενικότερο θέμα της υπακοής στον Επίσκοπο, διότι η σχέση Πνευματικού-Εξομολόγου και πιστού δεν νοείται χωριστά από τη σχέση του χριστιανού με τον Επίσκοπο της Εκκλησιαστικής Κοινότητος· ο Πνευματικός δεν καθοδηγεί ιδίω δικαίω τους πιστούς βάσει της Ιερωσύνης του, αλλά με ενταλτήριο γράμμα του οικείου Επισκόπου, καθώς ορίζουν οι ιεροί Κανόνες και πλέον φανερά ο 50ος (46) της εν Καθαγένη αγίας Τοπικής Συνόδου1. Έτσι, εν πολλοίς ισχύει και περί του Πνευματικού Πατρός, ό,τι ήδη έχουμε ειπή σε αναφορά προς τον Επίσκοπο και την ανάμειξη των λαϊκών στα θέματα Πίστεως σε προηγούμενες ενότητες.

Εάν δηλαδή οι πιστοί έχουν το δικαίωμα βάσει του παραδείγματος των Αγίων στην εκκλησιαστική ιστορία, αλλά και βάσει των ιερών Κανόνων, να απειθούν σε αιρετίζοντες Επισκόπους και να αποχωρίζονται από την κοινωνία (και την κοινότητά) των (όπως ορίζουν κυρίως οι ιεροί Κανόνες 31ος Αποστολικός και 15ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου), πολλώ μάλλον πρέπει να διαχωρίζονται από Πνευματικούς οι οποίοι αναπτύσσουν χωρίς μεταμέλεια ετερόδοξα φρονήματα.

Αν ο Επίσκοπος, στη θέση του οποίου ενεργεί ο Πνευματικός το Μυστήριον της προς Θεόν καθοδηγήσεως των πιστών, Μυστήριον Μετανοίας και Εξομολογήσεως, δεν είναι "ex officio" («εκ του αξιώματος») αλάθητος, πολύ περισσότερο ο Πνευματικός, ο οποίος μετέχει της χάριτος της Ιερωσύνης σε βαθμό μικρότερο από τον Επίσκοπο, δεν είναι οπωσδήποτε αλάθητος. 

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩ...

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ: Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩ...: Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΜΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ Ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, Ρώσος ιερεύς, Πνευματικός...

Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΜΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ


Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΜΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ

Ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, Ρώσος ιερεύς, Πνευματικός και θερμουργός κήρυξ του Ευαγγελίου. Ήκμασε στα τέλη του περασμένου αιώνος και στις αρχές του παρόντος. Προορατικός και θαυματουργός.

Ηναλώθη στην καθημερινή διακονία του πάσχοντος λαού. Χριστομίμητος η αγάπη του. Αυτή η αγία αγάπη τον αναγκάζει να πη την αλήθεια για την Ορθοδοξία που σώζει και για την αίρεση και ετεροδοξία που δεν εξασφαλίζουν την σωτηρία.

Σύμφωνα με τους λόγους του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. «μόνο όποιος μετέχει του Σώματος και του Αίματος του Χριστού κατανοεί την αληθινή φύσι της Εκκλησίας». Ποιος άλλος, λοιπόν, κατενόησε καλύτερα τι είναι η Εκκλησία του Χριστού από τον άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης, του οποίου την αγιότητα χαρακτήριζε η ευλαβεστάτη, συχνή και μάλιστα καθημερινή τέλεσις της Θείας Λειτουργίας; Από αυτήν ενεπνέετο για την μεγάλη ποιμαντική του διακονία. Αυτή ήταν η πηγή της υψηλής, εμπειρικής του θεολογίας. Μεταδίδοντας καθημερινώς το Σώμα του Χριστού στον λαό, με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος έβλεπε τα όρια της Εκκλησίας και αγωνιζόταν σ' όλη του την ζωή εναντίων των αιρετικών και σχισματικών, οι οποίοι σοβαρώτατα αμάρτησαν παραβαίνοντας την εντολή του Χριστού: «ίνα πάντες εν ώσιν» ( Ιω. Ιζ' 21).

Ο άγος Ιωάννης δεν εδημιούργησε συστήματα Ορθοδόξου δογματικής, όπως και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, ο οποίος επίσης δεν συστηματοποίησε την διδασκαλία του. Ωστόσο, οι σύγχρονοί του εύρισκαν σ' αυτόν μία υψηλότατη και αλάθητη λύση των θεμάτων της πίστεως.

Ο σκοπός της ζωής για τον άγιο Ιωάννη είναι να εισέλθωμε στο πλήρωμα της Χριστιανικής τελειότητος, της θεώσεως, προς την οποία οδηγούμεθα με τον αγώνα προς τους «αοράτους εχθρούς», με την μετάνοια, με την απόκτησι της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Από την εμπειρία ολοκλήρου της ασκητικής του ζωής, ο άγιος Ιωάννης απεκόμισε την σκέψι ότι δια των ανθρωπίνων δυνάμεων είναι αδύνατο να φθάσωμε τούτο το πλήρωμα: «Είναι απαραίτητο να ανήκωμε στην Εκκλησία του Χριστού, της οποίας Κεφαλή είναι ο Παντοδύναμος Βασιλεύς, ο Νικητής του Άδου, ο Ιησούς Χριστός. Η Βασιλεία Του είναι η Εκκλησία, η οποία νοείται ως κοινωνία των αγίων, οι οποίοι μετετέθησαν στον ουρανό, και όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι αγωνίζονται επί της γης (1, σελ. 18), μαχόμενοι προς τας αρχάς και εξουσίας και κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας... Ο μη Ορθόδοξος, ακόμη και μια μεγάλη μη ορθόδοξη κοινότης, δεν μπορεί να στρατευθή στον πόλεμο αυτόν, χωρίς τον Χριστό ως Κεφαλή του δεν μπορεί να κάνη τίποτε με τέτοιους πανούργους, οξυδερκείς εχθρούς, οι οποίοι είναι συνεχώς άγρυπνοι και έχουν μάθει τέλεια την επιστήμη του πολέμου τους.

Ο Ορθόδοξος Χριστιανός έχει δυνατή υποστήριξι στον αγώνα αυτόν: πρώτα από τον Θεό και από τους αγίους Αθλητάς Του, οι οποίοι ενίκησαν τους εχθρούς με την δύναμι της Χάριτος του Χριστού, και έπειτα από την επί γης Ορθόδοξο Εκκλησία, από τους ποιμένας και διδασκάλους της και από την κοινή προσευχή και τα μυστήρια. Η Εκκλησία του Χριστού, στην οποία ελέει Θεού ανήκουμε κι' εμείς, είναι ένας τέτοιος βοηθός στον αγώνα του Χριστιανού εναντίον των αοράτων και ορατών εχθρών» (1, σελ. 52).

Η σκέψις του Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης όσον αφορά την Εκκλησία είναι πρώτα απ' όλα σωτηριολογική. Το να ανήκει κανείς στην Εκκλησία είναι γι' αυτόν η πηγή της σωτηρίας: «Η Εκκλησία είναι το μοναδικό Σώμα, του οποίου Κεφαλή είναι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ενώ ψυχή είναι το ίδιο το Άγιο Πνεύμα, το οποίο ζωογονεί, φωτίζει, καθαρίζει και ενδυναμώνει όλα τα μέλη αυτού του μεγάλου σώματος που αγωνίζονται επί της γης» (1, σελ. 6, 14, 26).

«Τότε τι αναγκάζει μερικούς να φεύγουν από τον μοναδικό αυτόν οίκο του Θεού» (1, σελ. 6), στον οποίο - επειδή κεφαλή είναι η Ενυπόστατος Σοφία - υπάρχει «μια τέτοια άβυσσος σοφίας, ώστε θα επαρκούσε με αφθονία σε όλους τους σοφούς του κόσμου για μελέτη, θαυμασμό και δοξολογία. Αλλά ο Κύριος απέκρυψε αυτήν από σοφών και συνετών και απεκάλυψεν αυτήν νηπίοις κατά το φρόνημα».

Το πρόβλημα με αυτούς τους αξιολύπητους σοφούς είναι ότι προσπαθούν να συμβιβάσουν την αλήθεια με την υπερήφανη λογική που δεν έχει καθαρθή από τα πάθη, με αποτέλεσμα να διαστρεβλώνουν την αλήθεια και τελικά να εκπίπτουν από την ορθή Πίστι (3, σελ. 58).

Η μοναδικότης και το αλάνθαστον της Πίστεως είναι τελείως ουσιώδη, άλλωστε η Πίστις μας, η νικήσασα τον κόσμον (Α' Ιω. ε' 4), δεν είναι το σύνολον υποκειμενικών ψυχολογικών εμπειριών, αλλά η αποκάλυψις υπό της Παναγίας Τριάδος της οδού προς την σωτηρία (!, σελ. 14).

Η ενότης των Χριστιανών στην Εκκλησία δεν γεννάται εκ θελήματος σαρκός (Ιω. α' 13). Είναι η πραγματοποίησις της προσευχής του Χριστού προς το Πατέρα σχετικά με τους μαθητάς, ίνα ώσιν εν, όπως ακριβώς η Παναγία Τριάς είναι έν. (Ιω. ιζ' 11, 21 - 22). Είναι ο καρπός του Αγίου Πνεύματος, το Οποίον εξεχύθη επί των Αποστόλων κατά την Πεντηκοστή. Κατά τους Αγίους Πατέρας, στον χορό των οποίων ίσταται τώρα ενώπιον του Θεού ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, η ενότης της Πίστεως και η μοναδικότης της Εκκλησίας είναι τόσο σπουδαία, ώστε στο Σύμβολο της Πίστεως η μοναδικότης να είναι η πρώτη ιδιότης της Εκκλησίας. Κάθε ένας που θέτει τέρμα στις σχέσεις του με την Μία Εκκλησία δεν μπορεί να βασίζεται ούτε στην αποστολική διαδοχή, ούτε στην αγιότητα, ούτε στην καθολικότητα, διότι «η Εκκλησία δεν είναι μόνον μία, αλλά και η μοναδική» κατά τον άγιο Κυπριανό Καρθαγένης. «Η αληθινή Εκκλησία παραμένει μία και αδιαίρετος και η μόνη που σώζει. Αυτή είναι η Ανατολική Ορθόδοξος Εκκλησία».

«Ουδεμία άλλη Χριστιανική Ομολογία εκτός από την Ορθοδοξία» γράφει ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, «μπορεί να φέρει ένα Χριστιανό στην τελειότητα της Χριστιανικής ζωής ή αγιότητος και να ολοκληρώση την κάθαρσι από τις αμαρτίες και να οδηγήση στην αφθαρσία, διότι οι άλλες ομολογίες κατέχουν την αλήθεια εν αδικία (Ρωμ. α', 18), ανέμιξαν την δεισιδαιμονία και το ψεύδος με την αλήθεια και δεν κατέχουν εκείνα τα θεόσδοτα μέσα για την κάθαρσι, τον αγιασμό, την αναγέννησι και ανανέωσι τα οποία κατέχει η Ορθόδοξος Εκκλησία».

Κάθε προσβολή εναντίον της ενότητος της Εκκλησίας είναι τόσο μεγάλη, ώστε «αυτοί που αυθαιρέτως χωρίζονται από την Εκκλησία χάνουν την κοινωνία με τους Αγίους, διότι ως νεκρά μέλη με την αντίθετη τοποθέτησί τους επισύρουν πάνω τους την αιώνια απώλεια» (1, σελ. 14). «Θλίβομαι βαθειά», γράφει ο άγιος Ιωάννης, «που η αγία ενότης της Εκκλησίας του Χριστού διερράγη στην Δύσι και από την Δύσι, από τον περιβόητο Ρωμαιοκαθολικισμό και μαζί μ' αυτόν από τον Λουθηρανισμό και την Μεταρρύθμισι, καθώς επίσης σε μας από σχίσματα και κομματισμούς».

Κάθε πτώσις, σύμφωνα με την διδασκαλία των αγίων Πατέρων, αρχίζει από την υπερηφάνεια: περιφρονεί κάποιος μία εντολή και τότε αμαρτάνει στην πράξι. Έτσι έγινε και με το αποσκίρτημα της Δύσεως: «Πριν απ' αυτό, ο πάπας και οι παπικοί έγιναν υπερήφανοι και εξύψωσαν τους εαυτούς των τόσο, ώστε εσκέφθηκαν να κρίνουν τον ίδιο τον Χριστό, την ίδια την Ενυπόστατο Σοφία του Θεού» (1, σελ 59), τον ουράνιο Διδάσκαλο, χωρίς τον Οποίον «ουδέ τον Πατέρα τις επιγινώσκει, ει μη ο Υιός» (2, σελ. 38). Η υπερηφάνειά τους έφθασε στο σημείο να διαστρέψουν μερικούς από τους λόγους, εντολές και θεσπίσματά Του (1, σελ. 59). Ο Χριστός λέγει ότι το Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα, ενώ οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Λουθηρανοί μαζί με τους Αγγλικανούς λέγουν ότι εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιό (2, σελ. 38 - 39).

Έχοντας αποκοπή από την Παράδοσι του Αγίου Πνεύματος, έχοντας χάσει το εσωτερικό κριτήριο της αληθείας και την συνοδική αρχή εν τη Εκκλησία, οι Λατίνοι, επειδή έχουν ανάγκη από κάποιο είδος εξουσίας, ήγειραν μια νέα εξουσία για να διδάσκεται η Πίστις: τον «αλάθητο Πάπα της Ρώμης, τον «αντιπρόσωπο του Χριστού».

«Εγώ μεθ' υμών ειμί... έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. κη' 20). Ο ίδιος ο Κύριος είναι πάντοτε παρών στην Εκκλησία Του. Τι χρειάζεται τότε ένας αντιπρόσωπος - πάπας;», γράφει ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης καταγγέλοντας την αίρεσι του παπισμού.

Ως μια κεφαλαιώδης αίρεσις, ο Λατινισμός προσπαθεί να εντάξη κάτω από το θεολογικό του σύστημα κείμενα από την Αγία Γραφή, κατανοούμενα φυσικά έξω από την Ιερά Παράδοσι την οποία στερείται: «Το κεντρικό σημείο της ρωμαιοκαθολικής υπερηφάνειας και των ρωμαιοκαθολικών ψευδών στα δόγματα, στην διοίκησι και στην ηθική διδασκαλία είναι το πρωτείον του πάπα, η φανταστική και εσφαλμένη κατανόησις του λόγου του Σωτήρος: Συ ει Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής (Ματθ. ιστ' 18). Ανεγνωρίσθη από όλους τους Αγίους Πατέρας των πρώτων και μεταγενεστέρων αιώνων, ως επίσης και από τους πολύ πρώτους ορθόδοξους πάπας, ότι πρέπει κανείς να εννοή ως πέτρα θεμελιώσεως τον ίδιο τον Ιησού Χριστό - η δε πέτρα ην ο Χριστός» (Α' Κορινθ. ι' 4).

«Ο πάπας και οι παπικοί, - κάλαμος υπό ανέμου σαλευόμενος - έχοντας υποδουλώσει όλον τον Καθολικισμό στην αίρεσι, τον κατέστησαν αδιόρθωτο, διότι ο πάπας παρ' όλες τις αιρέσεις του αναγνωρίζεται ως αλάθητος από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και έτσι δεν είναι δυνατόν να διορθωθή από κάποιον που σκέπτεται αντίθετα».

Η Μεταρρύθμισις, η οποία προήλθε από τον Λατινισμό, ήταν μια αντίδρασις εναντίον των διαστροφών του Λατινισμού. Αντί να επανέλθη στην συνοδική βάσι της Ορθοδοξίας, από αντίθεσι στον παπισμό απέρριψε την ιεραρχία, δίδοντας στον κάθε πιστό το δικαίωμα να σκέπτεται «αλάνθαστα» περί της Πίστεως. Ο νομικισμός της Ρώμης και τα ξένα προς τον πατερικό ασκητισμό συστήματα πνευματικής ζωής, που οδηγούν στην πλάνη, παρεχώρησαν την θέσι τους στον ηθικό σχετικισμό και την ακολασία. «Οι Ρωμαιοκαθολικοί, με το να αναγνωρίζουν τον πάπα ως κεφαλή της Εκκλησίας, έχασαν την πραγματική Κεφαλή της Εκκλησίας - τον Χριστό - και παρέμειναν χωρίς Κεφαλή...» (2, σελ. 37). «Οι Λουθηρανοί απεκόπησαν και παρέμειναν χωρίς την Κεφαλή, οι Αγγλικανοί επίσης. Δεν έχουν την Εκκλησία...και ο Βελίαλ τους πολεμά με την δύναμι και τις μηχανορραφίες του και τους κρατά στην πλάνη του και την απώλεια. Ένα πλήθος ανθρώπων χάνονται στην αθεΐα και την φαυλότητα». (1, σελ.52).

«Ο Λουθηρανισμός, καλυπτόμενος υπό το όνομα της Χριστιανικής Πίστεως, είναι στην πραγματικότητα άρνησις της Πίστεως. Απορρίπτοντας τις νηστείες και το μοναχισμό η την εν παρθενία ζωή την αφιερωμένη αποκλειστικά στην υπηρεσία του Θεού, παραδίδεται στην φιληδονία. Είναι παράδοσις στην ψευδώνυμο ανθρωπίνη λογική με τις φιλοσοφικές της ασυναρτησίες και την θεοποίησή της, άρνησις της θείας αυθεντίας των Οικουμενικών Συνόδων και των Αγίων Πατέρων, αυθαίρετη συνάθροισις υπό το όνομα της κεκαθαρμένης, μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας».

Ο άγιος Ιωάννης θρηνούσε εν πνεύματι «τις μεγάλες κοινότητες που αστόχησαν στην Πίστι». Δεν έβλεπε να λύνεται η τραγική αυτή κατάστασις με συμβιβασμούς, με την αναζήτησι κοινών στοιχείων στην Πίστι της αδιαιρέτου Εκκλησίας. Κατενόησε ότι μια τεχνητή ένωσις, με θεμέλια γήινα, είναι ένας πύργος της Βαβέλ. «Είναι πράγματι δυνατόν να ενώση κανείς κάτι που δεν μπορεί να ενωθή, το ψεύδος με την αλήθεια;», αναρρωτιόταν (2, σελ. 31).

«Εμείς οφείλουμε να προσκολληθούμε σταθερά στην μία αληθινή Πίστι και Εκκλησία» (1, σελ. 32). «Ποιος από τους Ορθοδόξους δεν θα επιθυμούσε να ενωθή με τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Λουθηρανούς και να είναι ένα με αυτούς εν Χριστώ, μία Εκκλησία, μία κοινότητα πιστών! Ας πετάξουν το ψεύδος, ας δεχθούν την αλήθεια και ας ενωθούν μαζί μας εις ενότητα πνεύματος, φθάνουν οι διαφωνίες και επιχειρηματολογίες των. Ο ερχομός του Χριστού είναι εγγύς, επί θύραις», έγραφε ο άγιος Ιωάννης, «αλλά ποιος από τα μέλη αυτών που ονομάζονται εκκλησίες, κυρίως οι ηγέτες...θα συμφωνήση να αποκηρύξη τα λάθη του; Κανείς. Και εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσωμε με την αιρετική τους διδασκαλία χωρίς να ζημιωθή η σωτηρία των ιδίων των ψυχών μας...»(2, σελ. 31,39)

Απαράδεκτη επίσης για τον άγιο Ιωάννη ήταν η σχετικοποίησις της Πίστεως, (του δόγματος), η παραδοχή κάθε ερμηνείας του Χριστιανισμού (πόσο μάλλον μιας μη χριστιανικής θρησκείας) ως σωστικής. «Οι διάφορες Ομολογίες διατηρούν γνώμες και διδασκαλίες συνήθως αντίθετες προς την θεία αλήθεια του Ευαγγελίου και την διδασκαλία των Αγίων Αποστόλων, των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων και των Αγίων Πατέρων...Η σχετικοποίησις της Πίστεως (του δόγματος) οδηγεί σε απιστία η σε ψυχρότητα πίστεως, σε αμέλεια όσον αφορά στην τήρησι των αρχών της Πίστεως, σε ψυχρότητα μεταξύ των Χριστιανών» (1, σελ. 31).

Ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης έθετε την μοναδική του ελπίδα στην παμφωτιστική δύναμι του Παναγίου Πνεύματος και έλεγε ότι «πρέπει κανείς να προσεύχεται με πολύ επιμέλεια... στον Πηδαλιούχο της Αγίας Εκκλησίας, τον Χριστό, ώστε Αυτός να εμφυσήση πνεύμα αγάπης στις καρδιές όλων των Χριστιανών και να τους φωτίση με το Φως Του, για να γνωρίσουν την αλήθεια του Θεού, για να απορρίψουν όλες τις αιρέσεις και τα σχίσματα προς αμοιβαία ενότητα» (1, σελ. 30). Ο ίδιος ο άγιος Ιωάννης έντονα προσευχόταν στον Θεό μπροστά στην Αγία Τράπεζα, προσθέτοντας ήρεμα το εξής στην ανάγνωσι του Συμβόλου της Πίστεως: «Ένωσε σ' αυτήν την πίστι όλες τις μεγάλες κοινότητες που καλούνται Χριστιανικές, αλλά κατ' ουσίαν είναι αποστάται: τους Ρωμαιοκαθολικούς, τους Λουθηρανούς, Αγγλικανούς και άλλους, οι οποίοι απεκόπησαν από την ενότητα της αγίας Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, η οποία είναι το Σώμα Σου και της οποίας Συ είσαι Κεφαλή και Σωτήρ. Κατάρριψε την υπερηφάνεια και την αντίθεσι των διδασκάλων τους και αυτών που τους ακολουθούν, δώσε τους να καταλάβουν με την καρδιά τους την αλήθεια και την σωστικότητα της Εκκλησίας Σου και να ενωθούν αδόλως μ' αυτήν. Με τη δύναμι της Χάριτος του Πνεύματός Σου, ένωσε στην αγία Σου Εκκλησία και αυτούς που είναι ασθενείς από αμάθεια και από την πλάνη του σχίσματος. Ανάκοψε την ισχυρογνωμοσύνη τους και την αντίθεσί τους στην αλήθειά Σου, για να μη χαθούν αθλίως με την αντίθεσί τους, όπως ο Κορέ, ο Δαθάν και ο Αβειρών, οι οποίοι αντετίθεντο στους δούλους Σου Μωϋσή και Ααρών (Ψαλμ. ρε' 16 - 18). Τράβηξε προς αυτή την Πίστι όλα τα έθνη που κατοικούν την γη...» (1,σελ. 59, 169). Ο Κύριος άκουγε τις προσευχές του, όπως μαρτυρεί ο ίδιος ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης.

Εν κατακλείδι θα ήθελα να εκφράσω την σκέψι ότι ο άγιος Ιωάννης απηύθυνε αυτούς τους απειλητικούς λόγους, οι οποίοι είναι ωστόσο λόγοι αγάπης, όχι μόνο στους αιρετικούς και σχισματικούς, διότι τις επίστευσε τη ακοή ημών; (Ης. νγ' 1), αλλά και στους ομοδόξους αδελφούς του καλώντας τους «να προσκολληθούν στην Ορθόδοξο Εκκλησία με ειλικρινή καρδιά (2, σελ. 14).

Κάθε μέλος της Εκκλησίας, οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός, ιεράρχης, ιερεύς η λαϊκός, οφείλει να ενθυμήται τους λόγους που ειπώθηκαν από τον άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης: «Ελάβαμε το τάλαντον της οικουμενικής Ορθοδοξίας από τον Θεό προς δόξαν Θεού και για την σωτηρία μας. Πως χρησιμοποιούμε και αυξάνουμε αυτό το τάλαντο; Ευχαριστούμε τον Κύριο; Ποια είναι η φύσις της μετανοίας μας; Τι καλά έργα κάνομε; Πάντες εξέκλιναν, άμα ηχρειώθησαν, ουκ έστι ποιών χρηστότητα, ουκ έστι έως ενός (Ψαλμ. ιγ' 3)» (2, σελ. 40).

Δεν ταιριάζουν άρα γε και σε μας αυτά τα λόγια της Γραφής;

(Αποσπάσματα από το άρθρο του A. VLADIMIROV στο περ/κό Τσερκόβναγια